Το τουριστικό προϊόν της περιοχής οφείλει να συνδεθεί άρρηκτα με τον αγροτοδιατροφικό πλούτο της Μεσσηνίας, μετατρέποντας την πόλη σε έναν προορισμό που προσφέρει εμπειρίες καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Κεντρικό ρόλο σε αυτόν τον σχεδιασμό μπορεί και πρέπει να διαδραματίσει η Κεντρική Αγορά Καλαμάτας. Δεν πρόκειται απλώς για έναν χώρο συναλλαγών, αλλά για ένα εν δυνάμει τοπόσημο, που μπορεί να αναδειχθεί σε διαρκή έκθεση των προϊόντων του πρωτογενούς τομέα.
Για να επιτευχθεί όμως αυτό, η Αγορά πρέπει επιτέλους να προσαρμοστεί στις ανάγκες των επισκεπτών και να παραμένει ανοιχτή την Κυριακή. Είναι η ημέρα που τον χειμώνα υποδεχόμαστε τους περισσότερους εκδρομείς από την Αθήνα, ενώ το καλοκαίρι η κίνηση από τις διεθνείς πτήσεις κορυφώνεται. Η πρόταση περιλαμβάνει τη θεσμοθέτηση μηνιαίων εποχικών γιορτών, που θα αναδεικνύουν τον γαστρονομικό μας χάρτη. Φανταστείτε ένα ετήσιο ημερολόγιο δράσεων, όπου κάθε μήνας έχει τη δική του ταυτότητα: Ο Νοέμβριος ανήκει στο ελαιόλαδο, ο Δεκέμβριος στις ελιές, ο Ιανουάριος στα εσπεριδοειδή και τα τοπικά λικέρ, ο Φεβρουάριος στο κρασί. Η σκυτάλη περνά τον Μάρτιο στα άγρια σπαράγγια, τον Απρίλιο στις αγκινάρες και τον Μάιο στο παστό. Το καλοκαίρι συνεχίζεται με τις πατάτες Μεσσηνίας και τις ντομάτες Αλαγονίας τον Ιούνιο, τα τοπικά τυριά και τη σφέλα τον Ιούλιο και τα σύκα τον Αύγουστο. Ο κύκλος κλείνει με τη γουρνοπούλα τον Σεπτέμβριο και τα τοπικά αποστάγματα -ούζο, τσίπουρο, τζιντον Οκτώβριο.
Αυτή η σύνδεση της εστίασης με την παραγωγή αποτελεί ένα από τα δυνατότερα χαρτιά μας. Ωστόσο, για να μην μείνουν αυτά τα σχέδια στα χαρτιά, απαιτείται πολιτική βούληση και συντονισμός. Ο δήμος οφείλει να αναλάβει πρωτοβουλίες για την αξιοποίηση των υποδομών και την προσέλκυση πτήσεων εκτός θερινής σεζόν, ώστε ο επισκέπτης να βρίσκει πάντα μια ζωντανή και ανοιχτή πόλη. Μόνο με τέτοιες στοχευμένες κινήσεις η Καλαμάτα θα πάψει να είναι ένας προορισμός ολίγων ωρών και θα εξελιχθεί σε ένα διεθνές σημείο αναφοράς.
