Οι πανηγυρισμοί για την προκήρυξη θέσεων γιατρών στα νοσοκομεία της περιοχής είναι προφανώς πρόωροι. Το ζήτημα δεν είναι να προκηρυχθούν οι θέσεις αλλά να καλυφθούν. Εδώ βρίσκεται το θέμα, το οποίο γνωρίζουν τόσο η πολιτική ηγεσία του υπουργείου όσο και οι τοπικοί παράγοντες που σπεύδουν να πανηγυρίσουν για την προκήρυξη. Είναι επίσης γνωστό ότι μια σειρά από θέσεις που προκηρύσσονται αφορούν ήδη υπάρχοντες γιατρούς, οι οποίοι θα αλλάξουν εργασιακή σχέση.
Το ζήτημα είναι η έλλειψη σε κρίσιμες ειδικότητες, όπως οι παθολόγοι, όπου υπάρχει συνολικό πρόβλημα και το πιθανότερο είναι να μην υπάρξουν αιτήσεις. Να θυμίσουμε ότι το μεγάλο πρόβλημα στο Νοσοκομείο Καλαμάτας είναι οι παθολογικές κλινικές και η έλλειψη γιατρών στη συγκεκριμένη ειδικότητα. Εκεί θα υπάρξει κάλυψη; Δύσκολα. Οπότε θα μας μείνουν οι πανηγυρισμοί χωρίς στην ουσία να αλλάξει κάτι για όποιον πολίτη καταλήξει σε μία από τις βασικές κλινικές του νοσοκομείου.
Το γιατί δεν υπάρχουν παθολόγοι και γιατί μεγάλος αριθμός αποφοίτων των ιατρικών σχολών της χώρας προτιμά να φύγει στο εξωτερικό είναι το μεγάλο πολιτικό ζήτημα. Το σύστημα υγείας, όπως είναι διαρθρωμένο και όπως λειτουργεί, είναι ο βασικός αποτρεπτικός παράγοντας. Οι νέοι που έχουν ματώσει ψυχικά και οικονομικά για να σπουδάσουν Ιατρική δεν είναι διατεθειμένοι να δουλέψουν σε εργασιακές γαλέρες με μικρές αμοιβές και γενικώς αποφεύγουν ειδικότητες που δεν αποφέρουν χρήματα. Το πρόβλημα δηλαδή έχει πολλές διαστάσεις και η επίλυσή του δεν γίνεται με την προκήρυξη 10 ή 20 θέσεων σε ειδικότητες όπου δεν υπάρχουν ενδιαφερόμενοι.
Το δημόσιο σύστημα υγείας χρειάζεται συνολικό επανασχεδιασμό και επανεκκίνηση που θα περιλαμβάνει τους πάντες και τα πάντα. Όταν ο καθένας θέλει να κρατήσει τη δομή ή το «μαγαζάκι» εντός ή εκτός συστήματος, δεν μπορούμε να προσδοκούμε τίποτα καλύτερο. Η κατάσταση θα συνεχίσει να επιδεινώνεται, με τους Έλληνες πολίτες να πληρώνουν δύο φορές για την υγεία τους. Να πληρώνουν υψηλούς φόρους και κρατήσεις για να συντηρούν δομές υγείας διάσπαρτες και χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα και τελικά να καταλήγουν στον ιδιωτικό τομέα.
Το χειρότερο είναι ότι, ενώ όλοι γνωρίζουν πως δεν μπορούν να συντηρηθούν τα σχήματα του παρελθόντος, ελάχιστοι αποφεύγουν τον πειρασμό της ψηφοθηρίας και του χαδέματος των αυτιών της τοπικής κοινωνίας. Με αυτά τα μυαλά θα συνεχιστούν οι πανηγυρισμοί για το τίποτα, την ώρα που θα διατηρούνται νοσοκομεία και κλινικές στα χαρτιά, με τους ασθενείς να ταλαιπωρούνται και να ψάχνουν να βρουν λύσεις πληρώνοντας και ξαναπληρώνοντας, μέχρι να φτάσει ο νέος λογαριασμός της χρεοκοπίας. Δυστυχώς τίποτα δεν καταλάβαμε και συνεχίζουμε να επαναλαμβάνουμε τα ίδια και τα ίδια λάθη.
panagopg@gmail.com
