Το ΑΕΠ ανά κάτοικο παρέμεινε καθηλωμένο στο 57% του ευρωπαϊκού μέσου όρου για το 2024. Αυτή η απόσταση των 43 ποσοστιαίων μονάδων αποτυπώνει μια δομική υστέρηση, που παραμένει αμετάβλητη και υπονομεύει κάθε προοπτική κοινωνικής συνοχής. Η σύγκριση με την Αττική κάνει την εικόνα ακόμα πιο απογοητευτική. Ενώ η Περιφέρεια Πελοποννήσου παλεύει με το 57%, η πρωτεύουσα αγγίζει το 96% και προσεγγίζει τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αυτή η τεράστια εσωτερική ανισότητα μετατρέπει την Αττική σε έναν πανίσχυρο πόλο έλξης, που απορροφά το πολυτιμότερο κεφάλαιο της Πελοποννήσου: τους νέους επιστήμονες και το εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό της. Οι νέοι Πελοποννήσιοι αναζητούν ευκαιρίες στην πρωτεύουσα και στερούν από τον τόπο τους τη δυναμική που απαιτείται για την ανατροπή του σκηνικού. Η ερήμωση της υπαίθρου από παραγωγικές ηλικίες αποτελεί τη μεγαλύτερη πληγή, καθώς η Περιφέρεια χάνει όσους θα μπορούσαν να την εκσυγχρονίσουν.
Οι αιτίες της καθήλωσης είναι βαθιές. Η μονοδιάστατη εξάρτηση από παραδοσιακούς τομείς, η έλλειψη μεγάλων υποδομών και η απουσία ελκυστικού περιβάλλοντος για την επιχειρηματικότητα κρατούν την τοπική οικονομία σε χαμηλές πτήσεις. Η στασιμότητα μεταξύ 2023 και 2024 επιβεβαιώνει ότι τα υφιστάμενα εργαλεία ανάπτυξης έχουν εξαντλήσει τη δυναμική τους και αδυνατούν να δώσουν την απαραίτητη ώθηση. Η Περιφέρεια Πελοποννήσου θα παραμείνει στον «βάλτο» της στασιμότητας χωρίς μια γενναία παρέμβαση.
Η πολιτεία οφείλει να θεσπίσει ειδικά κίνητρα για την προσέλκυση μεγάλων στρατηγικών επενδύσεων που θα δημιουργήσουν ποιοτικές θέσεις εργασίας. Μόνο οι ισχυρές επενδύσεις μπορούν να καταστήσουν την περιοχή ανταγωνιστική, ώστε η απόσταση από την Ευρώπη να πάψει να είναι χαώδης και η Πελοπόννησος να σταματήσει να παρακολουθεί την ανάπτυξη από το περιθώριο, ελπίζοντας απλώς σε μια μικρή βελτίωση των δεικτών.
