Με βάση τα σημερινά δημοσκοπικά ευρήματα και μάλιστα με την προβολή της εκτίμησης ψήφου, η κατανομή των βουλευτικών εδρών στη Μεσσηνία φαίνεται να είναι μία σε κάθε κόμμα. Το γεγονός αυτό, όπως είναι απολύτως λογικό, δημιουργεί τεράστια πίεση σε όλα τα κόμματα. Οι έδρες έχουν βγει κυριολεκτικά στο σεργιάνι, με αποτέλεσμα πολλές και πολλοί να βλέπουν την προοπτική των βουλευτικών εδράνων για τον εαυτό τους. Έχει ανοίξει λοιπόν η όρεξη και έχουν αρχίσει να ξεδιπλώνονται οι φιλοδοξίες, με τον μεγαλύτερο θόρυβο -όπως είναι απολύτως φυσιολογικό- να τον κάνουν διάφοροι «ντενεκέδες», οι οποίοι πλασάρονται ως πολύφερνες νύφες στο εκλογικό παζάρι, ειδικά σε κόμματα που δεν έχουν θεσμική συγκρότηση και ιστορία.
Η Ν.Δ., που στις τελευταίες εκλογές εξέλεξε τέσσερις βουλευτές στη Μεσσηνία, με τα σημερινά δημοσκοπικά δεδομένα και δύναμη γύρω στο 30%, θα μείνει με έναν στην καλύτερη περίπτωση και εφόσον όλα πάνε ευνοϊκά, ίσως εκλέξει δύο. Αν η στάθμιση είναι λανθασμένη και η δύναμη κινείται γύρω στο 23-24%, δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξει δεύτερος βουλευτής της Ν.Δ. στη Μεσσηνία. Αντιλαμβάνεται, λοιπόν, κανείς ότι μιλάμε για μία σίγουρη έδρα.
Με δεδομένο αυτή τη στιγμή ότι ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς δεν θα είναι υποψήφιος με τη Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη -δεν γνωρίζουμε τι θα γίνει αν υπάρξει άλλος αρχηγός- μένει μία θέση για τους σημερινούς εκλεγμένους βουλευτές. Να θυμίσουμε ότι στις τελευταίες εκλογές η σειρά εκλογής με σταυρό προτίμησης ήταν: Μίλτος Χρυσομάλλης, Γιάννης Λαμπρόπουλος και Περικλής Μαντάς. Με δεδομένο ότι διασφαλίζει εκλογή μόνο όποιος έρθει πρώτος, καταλαβαίνει ο καθένας ότι τόσο η συγκρότηση του ψηφοδελτίου όσο και το τι θα γίνει εσωκομματικά στη Ν.Δ. σε κεντρικό επίπεδο, είναι εξαιρετικά κρίσιμο και θα έχει αποτύπωση στην εκλογή βουλευτή στη Μεσσηνία.
Να σημειωθεί ότι πιθανή θεωρείται η εκλογή βουλευτή στη Μεσσηνία στην περίπτωση που κατέβαινε με αυτόνομο κόμμα ο Αντώνης Σαμαράς. Στον παρόντα χρόνο το σενάριο αυτό έχει ατονήσει και, με την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα σε μια σειρά από ζητήματα, δεν φαίνεται πιθανό. Ο Αντώνης Σαμαράς, για να δημιουργήσει κόμμα, θα πρέπει να υπάρξει πεδίο έντασης σε «εθνικό ζήτημα», ώστε να υπάρξει αφήγημα. Με τη ρευστότητα που επικρατεί σε παγκόσμιο επίπεδο τίποτα δεν πρέπει να αποκλείεται, αλλά όλα δείχνουν ότι στη διαχείριση των εθνικών θεμάτων μέχρι τώρα βγαίνει ενισχυμένο το δίδυμο Μητσοτάκη - Γεραπετρίτη.
Στα υπόλοιπα κόμματα η μάχη για τη συγκρότηση των ψηφοδελτίων έχει ξεκινήσει, αλλά υπάρχουν κυρίως αυτοπροτάσεις φιλοδοξίας, με τη ρευστότητα να είναι κυρίαρχη. Στο ΠΑΣΟΚ έχει συσταθεί σχετική επιτροπή σε κεντρικό επίπεδο, ενώ οι διαδικασίες θα οριστικοποιηθούν μετά το συνέδριο. Στο ΠΑΣΟΚ, όπως και στο ΚΚΕ, υπάρχει ένα οργανωτικό σχήμα και θα ακολουθηθούν κάποιες θεσμικές διαδικασίες, με την ηγεσία να έχει βεβαίως πάντα τον κεντρικό ρόλο, φροντίζοντας πάντως να κρατούνται ισορροπίες.
Στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως και στα υπόλοιπα κόμματα που προέκυψαν μετά τη διάσπασή του, περιμένουν να δουν τι θα γίνει με το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα και πώς θα εξελιχθούν τόσο οι κομματικοί σχηματισμοί και οι συσχετισμοί όσο και η συμμετοχή του κάθε προσώπου. Τα πάντα και οι πάντες «παίζουν» και όλα είναι πιθανά.
Στον προθάλαμο του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού συνωστίζονται πρόσωπα που έχουν «παίξει» σε διάφορες εκλογικές μάχες και με διαφορετικά κόμματα. Από τη δυναμική που θα αναπτυχθεί στο συγκεκριμένο κόμμα θα εξαρτηθούν σε τοπικό επίπεδο και οι υποψηφιότητες στα κόμματα του Κυριάκου Βελόπουλου και της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Τα όρια και εδώ είναι δυσδιάκριτα, όπως και οι επιδιώξεις και οι ενδιαφερόμενοι/ες που είδαν φως… και είναι έτοιμοι να μπουκάρουν.
Σε γενικές γραμμές υπάρχει αναμονή για το πώς θα σχηματοποιηθεί η κατάσταση πολιτικά και, ανάλογα με το ποιος θα έχει τις περισσότερες πιθανότητες για να εκλέξει βουλευτή, θα γίνουν και οι τελικές έφοδοι. Υπάρχουν πρόσωπα που, όπως λέγαμε παλιά, τα παίζεις τριπλή παραλλαγή και τα χάνεις!
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αβεβαιότητας και όταν το κόμμα είναι αρχή ενός αρχηγού -αυτοανακηρυσσόμενου σωτήρα της χώρας, είναι λογικό να νομίζει το κάθε ντενεκεδάκι ότι ο προορισμός του είναι το Κοινοβούλιο. Σημεία των καιρών, με τα οποία όμως θα ζήσουμε και θα γελάσουμε -κλαίγοντας κατά βάθος γοερά. Η απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών δεν έχει τέλος και, απ’ ό,τι φαίνεται, δεν έχουμε δει κυριολεκτικά τίποτα ακόμα.
panagopg@gmail.com
