Η χρήση νέων τεχνολογιών στον αγροτικό τομέα θεωρείται -και είναι- βασικό στοιχείο μείωσης του κόστους παραγωγής και δημιουργίας ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος. Η τεχνολογία, όμως, έχει υψηλό οικονομικό κόστος κτήσης και απαιτεί την ανάπτυξη συνεργασιών, ώστε να καταστεί εφικτή η αξιοποίησή της στον μικρό αγροτικό κλήρο της Ελλάδας και ειδικά στην ελαιοκαλλιέργεια της Μεσσηνίας.

Το πρώτο, λοιπόν, που πρέπει να κατανοηθεί είναι πόσο σημαντική είναι η χρήση της νέας τεχνολογίας. Αν κάποιος μπει κάτω από διαφημιστικές αναρτήσεις προϊόντων νέας τεχνολογίας για τον αγροτικό τομέα, θα διαπιστώσει ότι δεν έχουμε απλώς επιφυλακτικότητα ή τεχνοφοβία, αλλά μια απολύτως «ψεκασμένη» αντίληψη, με θεωρίες συνωμοσίας που οδηγούν σε ολοκληρωτική άρνηση κάθε νέου και καινοτόμου εργαλείου.

Σε διαφήμιση για ψεκαστικά drones, για παράδειγμα, που μειώνουν το κόστος, τα εργατικά και την επιβλαβή για τον άνθρωπο εργασία, διαβάζει κανείς καταπληκτικές σαχλαμάρες. Αντί να συζητούν στα καφενεία πώς θα αγοράσουν πέντε-έξι μαζί ένα drone, ώστε να μπορούν να ψεκάζουν για όλες τις ασθένειες χωρίς κόπο, με ασφάλεια και με σχετικά μικρό οικονομικό κόστος, συζητούν για το πόσο καλά ραντίζουν με τη μάνικα του τρακτέρ ή -ακόμη χειρότερα- για το πόσο καλή δουλειά έκαναν με την ψεκαστήρα στην πλάτη.

Το καινούργιο δεν το ξέρουν, το φοβούνται και το ξορκίζουν ως «παιχνιδάκι», που θα πέσει από τον αέρα και θα κάνει τα λεφτά τους να χαθούν. Αντίστοιχοι φόβοι και προβληματισμοί αναπτύσσονται για νέα μηχανήματα κάθε μορφής, από απλά ελαιοραβδιστικά και αυτοκινούμενα χορτοκοπτικά μέχρι όργανα υψηλής ακρίβειας, που καταγράφουν δεδομένα και προτείνουν καλλιεργητικές πρακτικές. 

Η έλλειψη γνώσης, ο φόβος απέναντι στην αλλαγή, η άρνηση στη συνεργασία και η αδυναμία επενδύσεων αποτελούν το πλέγμα, που συγκρατεί την υστέρηση στον αγροτικό τομέα. Όσο αυτό το πλέγμα της στασιμότητας δεν μεταβάλλεται, τόσο ο αγροτικός τομέας θα βυθίζεται βαθύτερα στην απαξίωση.

Η τεχνολογία δίνει λύσεις τόσο στο κόστος παραγωγής και στην έλλειψη εργατικών χεριών όσο και στην εξασφάλιση ποιοτικών προϊόντων. Η χρήση των νέων τεχνολογικών δυνατοτήτων αποτελεί τη διέξοδο για τους αγρότες της Μεσσηνίας. Όσο αυτό καθυστερεί, η περιοχή θα εγκαταλείπεται και θα ερημώνει. Η γνώση, η ενημέρωση και η παροχή κινήτρων για βιώσιμες, οικονομικά, επενδύσεις σε τεχνολογικά μέσα είναι το ζητούμενο, το οποίο δυστυχώς καθυστερεί, γιατί προφανώς κανείς δεν ασχολείται σοβαρά.

panagopg@gmail.com