Γιάννης Σινάπης

Φουντουκέλαιο ήταν, λέει, το ελαιόλαδο που εισήχθη στη χώρα μας από τη Γερμανία. Και μετά ψαχνόμαστε και... σκοτωνόμαστε γιατί φτάσαμε μέχρι εδώ κι είμαστε με το ένα πόδι στον γκρεμό - αν δεν έχουμε πέσει κιόλας μέσα.
Δε λειτουργεί τίποτα στη χώρα, όπως δε λειτουργούσε χρόνια τώρα. Ολο λόγια, σχέδια, προγράμματα, αλλά στην ουσία μηδέν. Κοροϊδευόμαστε. Ο ένας που μπορούσε να κονομήσει, κορόιδευε τον άλλον κι έβαζε τη χώρα στο δρόμο για τον γκρεμό. Δεν τον πείραζε, αρκεί αυτός να έκανε την αρπαχτή και να κονόμαγε.
Είναι δυνατόν όλα αυτά τα χρόνια να μην ασχολείται σοβαρά το κράτος με το ελαιόλαδο; Με το χρυσάφι του τόπου μας, σε επίπεδο νομού και χώρας; Να αφήνει ανεξέλεγκτα τα πράγματα; Να μην τιμωρεί ουσιαστικά κανέναν για τις απάτες, και το κακό να διαιωνίζεται;
Αν υπήρχε έλεγχος κι έμπαιναν κανόνες, το ελαιόλαδο θα μπορούσε να συνεισφέρει και να συμβάλει στην οικονομική βιωσιμότητα των πάντων - των παραγωγών, των εμπόρων, των τυποποιητών/εξαγωγέων, όλων των εμπλεκόμενων, της χώρας στο σύνολό της. Και θα είχε εξαφανίσει τα αρπακτικά και τα λαμόγια.
Είναι δυνατόν να εμφανίζεται ελαιόλαδο εισαγόμενο από τη Γερμανία ή οποία δεν έχει ούτε μια ρίζα ελιά, και να μην εξεγείρεται το σύμπαν, να μην πονηρεύονται και να μην... την ψάχνουν οι αρμόδιοι; Και μόνο η εισαγωγή "μυρίζει", κάτι πονηρό δείχνει. Ποιος λογικός άνθρωπος δεν πονηρεύεται; Μόνο οι αρμόδιες αρχές, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της χώρας δεν πονηρεύτηκαν. Κι έτρεχαν οι αγροτοσυνδικαλιστές - συνεταιριστές να κινητοποιήσουν τις αρχές. Να τις προτρέψουν να κάνουν τη δουλειά τους. Κι ακόμα δεν υπάρχει υπεύθυνη και επίσημη ενημέρωση, γιατί η χώρα μας δαπάνησε 1,5 εκ. ευρώ για να εισαγάγει "ελαιόλαδο" από τη Γερμανία, που πρέπει να ήταν φουντουκέλαιο.
Μετά μας φταίνε η Μέρκελ, οι Γερμανοί, οι κακοί... που θέλουν να μας κάνουν αποικία τους. Εμείς από μόνοι μας θέλουμε να γίνουμε. Αν ξυπνήσουμε, θα το πάρουμε χαμπάρι. Εστω και τώρα που είναι αργά, έχουμε μια ελπίδα.