Υπάρχουν περίοδοι στην πολιτική ζωή ενός τόπου που η πραγματικότητα δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί πίσω από επικοινωνιακά τεχνάσματα. Σήμερα, η χώρα βιώνει ακριβώς μια τέτοια περίοδο.Η κυβέρνηση της Νέα Δημοκρατία και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δεν κρίνονται πλέον μόνο για τις πολιτικές τους επιλογές. Κρίνονται για κάτι βαθύτερο: για την ίδια τη λειτουργία της Δημοκρατίας.
Όταν οι αποκαλύψεις για τις υποκλοπές, η λειτουργία ενός παρακρατικού μηχανισμού παρακολουθήσεων και η σκιά παράνομων λογισμικών βαραίνουν το δημόσιο βίο, τότε δεν μιλάμε για «αστοχίες». Μιλάμε για θεσμική εκτροπή. Όταν η λογοδοσία αντικαθίσταται από τη συγκάλυψη και η ευθύνη διαχέεται μέχρι να εξαφανιστεί, τότε η κρίση δεν είναι πολιτική — είναι κρίση Δημοκρατίας. Και όσο κι αν επιχειρείται να υποβαθμιστούν όλα αυτά, η κοινωνία δεν ξεχνά. Δεν ξεχνά την αλαζονεία της εξουσίας. Δεν ξεχνά την απαξίωση των θεσμών. Δεν ξεχνά την αίσθηση ότι το κράτος λειτουργεί για λίγους και όχι για τους πολλούς.
Την ίδια στιγμή, η καθημερινότητα των πολιτών επιδεινώνεται. Η ακρίβεια δεν είναι αριθμοί — είναι πραγματικές ζωές που πιέζονται. Η ενεργειακή κρίση δεν είναι στατιστική — είναι λογαριασμοί που δεν βγαίνουν. Η εργασία δεν είναι δεδομένη — είναι ανασφάλεια και χαμηλές απολαβές.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η περιφέρεια πληρώνει διπλά. Η Μεσσηνία δεν αποτελεί εξαίρεση — αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι αγρότες βρίσκονται αντιμέτωποι με αυξημένο κόστος και μειωμένη στήριξη, ενώ τα προβλήματα στον ΟΠΕΚΕΠΕ εντείνουν την ανασφάλεια. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις ασφυκτιούν, καθώς η «ανάπτυξη» δεν φτάνει ποτέ σε αυτούς που τη χρειάζονται πραγματικά. Οι υποδομές καθυστερούν, οι δημόσιες υπηρεσίες αποδυναμώνονται και το σύστημα υγείας στην περιφέρεια δοκιμάζει τα όριά του. Αυτή δεν είναι μια εικόνα προόδου, αλλά μια εικόνα σταδιακής φθοράς. Όσο η κυβέρνηση επιμένει να παρουσιάζει μια εικονική πραγματικότητα, τόσο μεγαλώνει το χάσμα με την κοινωνία.
Το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να σιωπήσει απέναντι σε αυτή την κατάσταση.
Η χώρα χρειάζεται θεσμική αποκατάσταση και πραγματική λογοδοσία. Χρειάζεται ισχυρούς, ανεξάρτητους θεσμούς χωρίς παρεμβάσεις. Χρειάζεται Δικαιοσύνη που λειτουργεί χωρίς σκιές και καθυστερήσεις. Χρειάζεται οικονομική πολιτική που στηρίζει την κοινωνία και όχι τα προνόμια. Χρειάζεται μια περιφέρεια που δεν θα αντιμετωπίζεται ως υποσημείωση. Η πραγματικότητα δεν κρύβεται πια. Η κοινωνία έχει αρχίσει να βλέπει καθαρά. Και όταν η κοινωνία συνειδητοποιεί, τότε οι πολιτικές εξελίξεις δεν αργούν.
Η αλλαγή δεν θα έρθει από μόνη της. Θα έρθει από την ανάγκη των πολιτών να πάρουν ξανά τον έλεγχο του μέλλοντός τους.
Και αυτή η στιγμή πλησιάζει.
