Στην Καλαμάτα ξέρουμε να στήνουμε σκηνικά. Ξέρουμε να φωτίζουμε δρόμους για παρελάσεις, να οργανώνουμε άρματα, να γεμίζουμε την πόλη μουσική και χρώμα. Παρά τις αστοχίες, τα προσβλητικά βίντεο και τις επικοινωνιακές γκάφες, η δημοτική αρχή κατάφερε να πραγματοποιήσει ένα καλό καρναβάλι. Και μπράβο της.
Αλλά εδώ τελειώνουν τα εύκολα.
Γιατί την ίδια στιγμή που οι σερπαντίνες πέφτουν με ακρίβεια, τα δημόσια έργα πέφτουν από μόνα τους.
Ποια μεγάλα έργα προχωρούν πραγματικά και αξιοπρεπώς αναρωτιόμαστε.
Ο περιβόητος «κινέζικος» αγωγός μεταφοράς νερού, ένα έργο που παρουσιάστηκε ως τεχνική λύση ανάγκης και κατέληξε να συμβολίζει τη μόνιμη προχειρότητα.
Η δεξαμενή στο Πήδημα, κρίσιμη για την υδροδότηση, αλλά βαλτωμένη σε καθυστερήσεις και διοικητικές παλινωδίες.
Το νέο υδραγωγείο στον Άγιο Φλώρο ιδιαίτερα απαραίτητο ως εναλλακτική λύση, αλλά ακόμα διαφαίνεται περισσότερο ως υπόσχεση παρά ως λειτουργική πραγματικότητα.
Το περιβαλλοντικό πάρκο στον Νέδοντας, εξαγγελία υψηλού συμβολισμού, σε μια λεκάνη απορροής που συνεχίζει να απειλείται από πλημμυρικό κίνδυνο και αποσπασματικές παρεμβάσεις.
Και ας μιλήσουμε επιτέλους για τα αυτονόητα.
Τα αντιπλημμυρικά έργα μετά τις καταστροφές του 2016–2017. Πού βρίσκονται; Ποια ολοκληρώθηκαν; Ποια ωρίμασαν μελέτες;
Η δημοτική οδοποιία, με συνεχείς καταρρεύσεις και αποκαταστάσεις που θυμίζουν μπαλώματα και όχι τεχνικό σχεδιασμό.
Το λιμάνι μας, χωρίς σαφή στρατηγική αναβάθμισης.
Ο βιολογικός καθαρισμός, με ανάγκη εκσυγχρονισμού, αλλά χωρίς διαφανές χρονοδιάγραμμα.
Η ασφαλής αποκατάσταση της Μαραθόλακκας στον όμορφο Ταϋγετο, μια πληγή που σέρνεται διαχρονικά.
Κι αντί για απαντήσεις, έχουμε αναπλάσεις.
Ξανά και ξανά. Πλατείες που ξηλώνονται για να ξαναφτιαχτούν. Κυκλοφοριακές ρυθμίσεις που αλλάζουν χωρίς ολοκληρωμένο συγκοινωνιακό σχέδιο. Θέσεις στάθμευσης που μειώνονται χωρίς εναλλακτική.
Η πόλη «ομορφαίνει» αποσπασματικά, ενώ η λειτουργικότητά της επιδεινώνεται.
Δεν είναι κακό να διοργανώνεις γιορτές.
Κακό είναι να κυβερνάς σαν να διοργανώνεις μόνο γιορτές.
Η διαχείριση μιας πόλης δεν είναι event planning και κλιματική ουδετερότητα στα χαρτιά. Ούτε βραβεία με κριτές από το ακροατήριο που χτυπάει παλαμάκια.
Είναι θεσμική ευθύνη. Είναι τεχνικός σχεδιασμός. Είναι ιεράρχηση κινδύνων. Είναι ανθεκτικότητα απέναντι στην κλιματική κρίση. Είναι υποδομές που δεν φαίνονται στις φωτογραφίες αλλά σώζουν ζωές και περιουσίες.
Το καρναβάλι τελείωσε.
Τα φώτα έσβησαν.
Οι δρόμοι όμως έμειναν με τις λακκούβες, τις καθιζήσεις, τις εκκρεμότητες και τα ερωτήματα.
Και το βασικό ερώτημα παραμένει.
Θέλουμε μια δημοτική αρχή που να πετυχαίνει στις γιορτές;
Ή μια δημοτική αρχή που να πετυχαίνει στις υποδομές;
Διότι οι πόλεις δεν κρίνονται από τις από την απατηλή λάμψη των πυροτεχνημάτων της ματαιοδοξίας.
Κρίνονται από τα θεμέλιά τους.
* Γεωλόγος - Γεωτεχνικός Περιβάλλοντος M.Sc. Επιστημονικός σύμβουλος περιβαλλοντικών και τεχνικών έργων. πρ. Αντιπρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ Πελ. & Δ. Ελλάδος. Πρόεδρος ΑΣ Καλαμάτας.
