Με την βοήθεια του ΑΙ, διαβάζουμε: «Δημιουργική ασάφεια είναι η σκόπιμη χρήση ανοιχτών, μη απολύτως καθορισμένων διατυπώσεων ώστε να επιτρέπονται πολλαπλές ερμηνείες. Δεν πρόκειται για σύγχυση, αλλά για εργαλείο».
Ακολούθως η επεξηγηματική απάντηση περί δημιουργικής ασάφειας, αναφέρεται στις κατηγορίες που αυτή χρησιμοποιείται (Τέχνη & λογοτεχνία, Διπλωματία & πολιτική, Στρατηγική & branding, Σχεδιασμός προϊόντων) για να καταλήξει με ένα παράδειγμα: «Το έργο μιλά για την απώλεια» - χωρίς να ορίζει ποιας μορφής, αφήνει προσωπικές αναγνώσεις.

Η κ. Καρυστιανού στην συνέντευξη – εξαγγελία της περί δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα (κόμματος), χρησιμοποίησε κατά κόρον την δημιουργική ασάφεια -από την αρχή μέχρι τέλους- χωρίς να τοποθετείται με σαφήνεια σε καμία από τις μεγάλες αντιθέσεις που ορίζουν, σε όλες τις εποχές, τις κοινωνικές εξελίξεις.
Μόνο όταν αναφέρθηκε προσωπικά στον Αλέξη Τσίπρα και στην διακυβέρνηση του υπήρξε επιθετικά και συκοφαντικά σαφής.
Από την δημιουργική ασάφεια στον σαφή συντηρητισμό.

Η συνέντευξη της διανθίστηκε με φράσεις όπως:
• “Δείτε πόσα έχουμε πετύχει εμείς οι πολίτες”. (Χωρίς να αναφέρει ούτε μία επιτυχία, αλλά χαϊδεύοντας την προσωπική φιλαρέσκεια του καθενός).
• “Ήρθε η ώρα να κατακτήσουμε το όραμα”. (Όποιο κι αν είναι αυτό; Ακόμα κι αν το όραμα μου αντιστρατεύεται και σκοτώνει το δικό σου;)
• “Να οδηγηθούμε σε μία ελεύθερη και ανεξάρτητη χώρα”. (Ποια είναι η ελευθερία που επιδιώκουμε και σε ποια ανελευθερία ζούμε σήμερα; Να καταστούμε ανεξάρτητη χώρα, αποδεσμευόμενη από ποιες σημερινές εξαρτήσεις;)
• “Θεραπεύεται πλέον το χρόνιο τραύμα του εμφυλίου”. (Πως επουλώνεται, μάλιστα δε με αυτόματο τρόπο, ένα τέτοιο τραύμα; Χωρίς «την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν» κατά τον Αριστοτέλη;)
• “Στόχος μας είναι η κάθαρση”. (Κάθαρση σε τι και από ποιους; Ακόμα και ο Κασιδιάρης εθνοκάθαρση ονειρεύεται).
• “Μου προσφέρθηκαν πολλά χρήματα και αξιώματα”. (Δεν αναφέρθηκε -και ούτε ρωτήθηκε- ποιος ή ποιοι προσέφεραν τα πολλά χρήματα, ποιος ή ποιοι τα αξιώματα και ποιος ή ποιοι ενδεχομένως και τα δύο).
• “Θέλουμε ανεξάρτητη δικαιοσύνη, λογοδοσία και (με πολύ έμφαση) τιμωρία”. (Την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης -ως πάνδημο αίτημα- την αντιλαμβάνομαι πλήρως, ακόμα και αν δεν αναφέρθηκε ούτε λέξη για το πως επιτυγχάνεται, αλλά για την (εμφατική) τιμωρία -να θυμίσω- ότι μόνο τα ολοκληρωτικά καθεστώτα νομοθετούν και επιβάλουν βαριές τιμωρίες).
• “Φυσικά και θα έχει ιδεολογικό πρόσημο το εγχείρημα”. (Αρχικά είναι αναφέρει ότι το κίνημα -που θα εξελιχθεί σε κόμμα- είναι παλαϊκό και δεν τοποθετείται ιδεολογικά κάπου).
• “Στόχος είναι…..να είμαστε όλοι καλά”. («Να μας έχει ο Θεός γερούς/ πάντα ν’ ανταμώνουμε/ και να ξεφαντώνουμε βρε/ με χορούς κυκλωτικούς/ κι άλλο τόσο ελεύθερους σαν ποταμούς». «Ας κρατήσουν οι χοροί», Διονύσης Σαββόπουλος).

Εγώ κ. Καρυστιανού, μαζί με άλλα (περίπου) δέκα εκατομμύρια Έλληνες που ζουν στην Ελλάδα και άλλα (περίπου) επτά εκατομμύρια Έλληνες που ζουν σε χώρες του εξωτερικού, είμαστε μεθ’ υμών.
Είμαστε μαζί σας, είμαστε με όλους τους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών (με σας επικεφαλής) που αγωνίζονται να αποδοθεί Δικαιοσύνη, που αγωνίζονται να μην δικαιωθεί το καθεστώς της συγκάλυψης του μεγαλύτερου σιδηροδρομικού εγκλήματος, και όχι δυστυχήματος.
Εναντίον σας είναι πόσοι; Εκατό; Διακόσιοι; Πεντακόσιοι; Nα πούμε στρογγυλά χίλιοι Έλληνες;
Επιλέξαμε και είμαστε όλοι, τα πολλά εκατομμύρια (πλην ελαχίστων Λακεδαιμονίων), μεθ’ υμών κ. Καρυστιανού.

Επιλέξατε να πολιτευτείτε. Επιλέξατε να ασκήσετε ένα κορυφαίο και δημοκρατικό σας δικαίωμα.
Μόνο που πολιτεύομαι σημαίνει τοποθετούμαι στο πολιτικό σύμπαν με σαφήνεια.
Σημαίνει, διαλέγω μεριά και επιλέγω όχτο χωρίς να ισορροπώ πάνω από το ποτάμι.
Σημαίνει, ή με τους ανθρώπους της εργασίας και του μόχθου ή με τ’ αφεντικά τους. Σημαίνει, ή με τα δίκαια των 4/5 της κοινωνίας ή με τα συμφέροντα του 1/5.
Σημαίνει, ή με τους δεσμώτες ή με τους δεσμοφύλακες τους.
Τέλος σημαίνει, ή με αυτούς που παλεύουν να αποτινάξουν τις αλυσίδες τους ή με αυτούς που τους αλυσοδένουν πισθάγκωνα.
Επιλέξατε και είσαστε ανθ’ ημών όλων, των πολλών εκατομμυρίων (ή των συντριπτικά περισσοτέρων), κ. Καρυστιανού.

Και κάτι τελευταίο, αλλά όχι έσχατο: όταν παλεύεις για να λάμψει η Δικαιοσύνη, όταν ματώνεις για να βγει στην επιφάνεια η Αλήθεια, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να μιλάς συκοφαντικά και άδικα ακόμα και για τον χειρότερο «εχθρό» σου (μόνο και μόνο γιατί πολιτικά σε συμφέρει), ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να μετέρχεσαι το αισχρό ψέμα επειδή έχει επιβληθεί ως συστημική «αλήθεια» (μόνο και μόνο γιατί ψηφοθηρικά σε βολεύει).

Η στάση της πολιτικού Μαρίας Καρυστιανού ότι ο Αλέξης Τσίπρας “υπέγραψε το χειρότερο μνημόνιο” και ότι “η Ελλάδα υποθηκεύτηκε για 100 χρόνια” είναι η υιοθεσία του μπαζώματος της αλήθειας, των ιδίων που μπάζωσαν τον τόπο της τραγωδίας για να σβήσουν τα ίχνη από το έγκλημα τους στα Τέμπη.
(Αλήθεια, δεν είδα την παραμικρή αμφισβήτηση -ή έστω δειλή αντίρρηση- στα στοιχεία που παρέθεσε η κ. Κερασίνα Ραυτοπούλου, τραπεζικό στέλεχος, πρώην μέλος του Γενικού Συμβουλίου του ΤΧΣ, στο άρθρο της «Το τρίτο μνημόνιο και η αλήθεια για το πραγματικό του κόστος», Dnews.gr).

Αιδώς Αργείοι…..και αχρείοι!!!

Στο κάτω κάτω της γραφής

“Οι σπουδαίοι άνθρωποι είναι μπροστά από την εποχή τους, οι ξύπνιοι επωφελούνται όσο μπορούν από αυτήν και οι βλάκες είναι εναντίον της.”.
Ζαν Μποντριγιάρ, Γάλλος διανοούμενος