Χθες σε συνέντευξη Τύπου, ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Σωτήρης Τσώνης παρατήρησε ότι “έχουν περάσει 140 χρόνια από την εξέγερση στο Σικάγο, με κυρίαρχο αίτημα τότε το 8ωρο και σήμερα 140 χρόνια μετά, στην ουσία, 8ωρο δεν υπάρχει. Με τον πρόσφατο εργασιακό νόμο καταργήθηκε το 8ωρο και μιλάμε πια για 13ωρη εργασία, μαύρη και υποδηλωμένη εργασία, σπαστά ωράρια, εκ περιτροπής εργασία”.
Μίλησε για ανεργία, φτώχεια, ακρίβεια, ζήτημα στη στέγαση κι ενεργειακό κόστος, για τον πόλεμο στο Ιράν που έχει επηρεάσει και για τους εργαζόμενους που “με τον μισθό που παίρνουν και αν πληρώνουν κι ενοίκιο, δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν”.
Οσον αφορά τα αιτήματα, επισήμανε “την υπογραφή εθνικής συλλογικής σύμβασης μέσω των κοινωνικών εταίρων” και πρόσθεσε: “Πρέπει να επανέλθει το παλιό καθεστώς, όπου εργαζόμενοι κι εργοδότες κάθονταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και αποφάσιζαν τον κατώτερο μισθό. Να υπογραφούν κλαδικές συμβάσεις, που έχει ξεκινήσει η υπογραφή τους αλλά είναι πολύ λίγες. Να καταργηθούν όλες οι αντεργατικές διατάξεις και να ληφθούν μέτρα για να αναχαιτιστούν οι τιμές και να υπάρξει περιορισμός της ακρίβειας Μέτρα για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων”.
Ο γ.γ. του Εργατικού Κέντρου Παναγιώτης Μουλάς υπογράμμισε ότι “απεργούμε και απαιτούμε συλλογικές συμβάσεις σε όλους. Αυξήσεις των μισθών στο ύψος του πληθωρισμού και σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια”.
Ανέφερε ότι “ένα μεγάλο μέρος του μισθού κατασπαράσσεται από τα υπέρογκα ενοίκια και τις αυξήσεις στα καύσιμα” και μίλησε για “αποτυχία Ευρωπαϊκής Ενωσης και ελληνικού κράτους να συγκρατήσουν τις τιμές” και για “την Ε.Ε. που έκλεισε τα εργοστάσια λιγνίτη που θα μπορούσαν να είναι αντίμετρο για την ενεργειακή κρίση”.
Για τη χθεσινή Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης σε αυτούς που έχασαν τη ζωή τους σε εργατικά δυστυχήματα και από επαγγελματικές ασθένειες, έκανε λόγο για “φόρο τιμής και υπόσχεση στον αγώνα, μνήμη και κοινή δράση” και παρατήρησε πως “κανένας και καμία δεν είναι αναλώσιμοι”.
Ο Κωνσταντίνος Αλεξόπουλος, μέλος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου, είπε ότι “η Πρωτομαγιά είναι μέρα αφιερωμένη στους ανθρώπους της δουλειάς, σε όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για δικαιώματα που θεωρούνται αυτονόητα, όπως το 8ωρο, η κοινωνική ασφάλιση, οι συλλογικές συμβάσεις και οι αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας”.
Μίλησε για “έντονες πιέσεις, εξαντλητικά ωράρια, έλλειψη μέτρων προστασίας σε χώρους εργασίας, την ακρίβεια στα βασικά αγαθά και το εισόδημα που ο εργαζόμενος δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του μήνα” και σημείωσε: “Το μήνυμα της Πρωτομαγιάς παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ. Η ανάγκη για σταθερή εργασία, αξιοπρεπείς μισθούς, ασφαλείς χώρους δουλειάς και κοινωνική δικαιοσύνη είναι σήμερα πιο ισχυρή από ποτέ. Η ενότητα, η αλληλεγγύη και ο συλλογικός αγώνας είναι η δύναμή μας”.
Γ.Σ.
